reklamy ukryte
reklamy ukryte
Mam dwadzieścia lat i od dwóch leczę się na zaburzenie afektywne dwubiegunowe.

Nie chcę się zagłębiać w temat choroby, wystarczy chyba, że powiem, iż dzieli się to na dwie fazy - depresji i manii.

W szpitalach byłem kilka razy, chodzę na terapię, do psychiatry. Czasami pomaga, czasami nie. Ale nie mam wsparcia od żadnej bliskiej osoby. Dlaczego? Bo nikt nie wie, że jestem chory.
Do psychiatry pierwszy raz trafiłem tuż po skończeniu osiemnastu lat. Niedługo później wyniosłem się od rodziców i wtedy usłyszałem diagnozę. Nie docierało to do mnie, nie chciałem przyjąć tego do wiadomości, dlatego nikogo nie poinformowałem. Ani rodziny, ani przyjaciół, ani znajomych. Nikt nic nie wie - oprócz mnie i osób z którymi współpracuję na terapii. Pobyty w szpitalach tłumaczyłem urlopami, wyjazdami ze znajomymi. Depresję gorszym samopoczuciem. Z manią było lepiej, bo jestem kontaktową osobą, szczęśliwą, z tysiącem pomysłów w głowie. Przy atakach psychotycznych trafiam do szpitala i wtedy stara śpiewka. Nie ma mnie w domu, jestem u rodziny, wyjechałem.

Gubię się już w moich kłamstwach i ściemnianiu. Chciałbym to z siebie wyrzucić, rozpłakać się przy mojej mamie jak małe dziecko, przytulić ją. Chciałbym usiąść spokojnie z przyjaciółmi, wytłumaczyć to wszystko. Dlaczego tego nie zrobię? Bo się boję. Cholernie się boję, że ich wszystkich stracę, że przestanę być dla nich tą samą osobą, którą byłem do tej pory, że stwierdzą, że nie chcą mieć z kimś takim nic do czynienia. Wiem, że coś podejrzewają, trwa to za długo, pytania stają się coraz bardziej niezręczne.

Tęsknię za czasami, kiedy byłem normalny.
58 3

pozostało 1000 znaków
Blackssleepgirldodano 2 dni temu
Jeśli cię zostawia tzn ze to nie są przyjaciele tylko wypychacze czasu
panjitsudodano 3 dni temu
Wydaje mi się że powinieneś z nimi szczerze porozmawiać. Przekonany jestem że Ciebie zrozumieją. W chorobie dwubiegunowej dobrze jest mieć wsparcie u bliskich osób
tempteddodano 2 dni temu
Mój Tata ma depresję od ponad 10 lat. Nikomu nie chciał powiedzieć poza mną i Mama. W trakcie tych lat po kolei mówił wszystkim i poza jego cudownym ojcem "po kim Ty to masz? Na pewno nie po mnie"... rozwiń komentarz
Zrogowacialadodano 2 dni temu
powiedz najpierw tylko rodzibie
reklamy ukryte
reklamy ukryte
iwonkadodano 1 dni temu
jeśli masz wątpliwości i nie czujesz tego że musisz,to po prostu nie mów ! W takich sytuacjach najlepiej jest wygadać się obcym, oni bynajmniej tego nie wykorzystają.
niedoceniony33dodano 2 dni temu
lecz sie swirze

reklamy ukryte

następne wyznanie
nasze nowe forum
Nieopublikowane wyznania, jeszcze więcej emocji, dyskusje, problemy i porady. Szukasz inspiracji? Przejrzyj działy i zdecyduj, gdzie podzielisz się swoją przygodą.


reklamy ukryte
najlepsze w poczekalni
0 dni temu
Zastanawialiśmy się z mężem jak sprawić, że dużo ludzi dowie się o tym, że znaleźliśmy 10 szczeniaków i nie... czytaj dalej
0 dni temu
W szkole moich dzieci organizowano charytatywną imprezę, każdy miał wymyślić sobie jakiś sposób zbierania... czytaj dalej
0 dni temu
Na moim osiedlu mieszka taki staruteńki, staruteńki dziadzio - ma na pewno z 90 lat. Zawsze uśmiechnięty, miły,... czytaj dalej
0 dni temu
Moja siostra naczytała się jakichś bzdur w sieci, sprała sobie mózg jakimiś głupotami dla nastolatek i... czytaj dalej
0 dni temu
Nigdy, przenigdy nie przyznam się nikomu, co jest moim największym hobby. Jestem 110-kilogramowym facetem, pracuję... czytaj dalej